یک گلوله برای ژنرال
درباره سایت
آخرین مطالب
- فاصله لازم است
- من حرفی دارم که حتا خودم هم نمیفهمم، چه برسد به شما!*
- فاصله، لازم است
- جابربن حیان یا ابوریحان بیرونی؟
- برای چی تقصیر منه؟ الان کجاش تقصیر منه؟ و آیا برای پیدا کردن مقصر دیگر پیر نشده ایم؟
- جان و یوکو
- من حرفی دارم که حتا خودم هم نمیفهمم، چه برسد به شما!*
- حالا که قرار است بروی، برو، عنش رو درنیار!
- دیشب خواستم بخوابم اما مگه تو گذاشتی؟
- چون میدانم پرندهای هست که شبها میآید و بیخبر مرا میخواند!
امکانات وب
«اما فقط ادبیات است که میتواند شما را به روحِ انسانی دیگر، بهمثابۀ یک کل، وصل کند؛ با همۀ نقاط ضعف و قوتش، همۀ قیدوبندها، تنگنظریها، وسواسها و افکار و عقایدش؛ با همۀ چیزهایی که برایش جذاب میشود، به آنها علاقه پیدا میکند، از آنها هیجانزده میشود یا به آنها نفرت میورزد.
تنها ادبیات است که از پشتِ خروارها خاکِ گور، شما را به روح یک انسان وصل میکند؛ اتصالی بیواسطهتر، کاملتر و عمیقتر از وقتی که با دوستتان رودررو حرف میزنید.»
برچسب: من به روایت من نیما قربانی,
نویسنده: آرتین نظری