چون هیچ یادم نیست که این مقاله را کی ترجمه کردهام، پیش خودم فکر میکنم حتماً هشت ساله بودهام! تازه زبان فرانسه را یاد گرفته بودهام و علاقهی شدیدی به ژرژ سیمنون نشان میدادهام و هرچه که اسم او را بر خود داشته مثل گنجی عزیز میداشتهام. اما حقیقت این است که یکسال تمام تعطیلات عید را به خواندن کتابهای سیمنون گذراندم. با پیپی در دهان و قهوهی فوری فراوان! پیپ دمار از معدهام درآورد و خواندن زیاد گردنم را ناقص کرد! دست شما درد نکند آقای سیمنون! این متن
برچسب:
نویسنده: آرتین نظری